Paarden

Wanneer speltherapie?

Speltherapie is bedoeld voor kinderen die op de een of andere manier in de knoop zitten, niet lekker in hun vel. Hierbij kan gedacht worden aan kinde­ren die een trauma (groot of klein) hebben ervaren, een ongeluk meegemaakt of gezien, waarbij iemand in de directe omgeving is overleden of een scheiding hebben meegemaakt. Kinderen met faalangst of andere angsten, kinderen die gepest worden, kinderen die hooggevoelig zijn, kinderen die niet zichzelf kunnen zijn, die niet lekker in hun vel zitten, die lang in het ziekenhuis hebben gelegen of langdurig ziek zijn. Als psychische problemen of ingrijpende gebeurtenissen de ontwikkeling van het kind belemmeren, kan speltherapie een oplossing bieden.

Misschien denk je dat het probleem van je kind niet groot genoeg is voor therapie, of je denkt dat het eerst erger moet worden. Maar vroegtijdig problemen aanpakken voorkomt grotere problemen op latere leeftijd.

  • Samen: met het gezin en andere betrokkenen
  • Preventief: erger en duurder voorkomen
  • Eigen kracht: zelfhelend vermogen
  • Effectief: kortdurend en geen onnodige diagnoses en labels
  • Laagdrempelig: in de omgeving, geen wachtlijst, geen verwijzing

Lees hier meer

Volwassenen kunnen bij problemen met iemand gaan praten, bij kinderen past het om te gaan spelen, omdat spel de taal van het kind is. Daarom is speltherapie een prachtige manier om  kinderen te begrijpen en hen te helpen bij het verwerken van ingewikkelde kwesties in hun leven. Vooral voor kinderen in de basisschoolleef­tijd is speltherapie een bijzonder geschikte behandelwijze. (Voor kinderen met een andere begaafdheid kunnen andere leeftijdsgrenzen van toepas­sing zijn)

 Als Johnny de spelkamer binnenkomt, loopt hij direct naar de zandtafel. Hij buigt zich erover heen, ziet wat erin zit, en haalt er direct een paar boten uit. Hij pakt een auto met hoge wielen en zet die op de rand van het water en het zand. Op dit moment heeft Johnny de regie, hij maakt uit wat er in de zandtafel zit, hij is de baas.

Kinderen laten op verschillende manieren merken dat er problemen zijn. Er zijn kin­deren die boos, driftig of agressief worden. Andere kinderen trekken zich juist terug, wor­den stil, somber of angstig. Ook zijn er kinderen die lichamelijke klachten krijgen, slecht slapen, eetproblemen hebben of problemen met de zindelijkheid.

Reda, een 10-jarige jongen die epilepsie heeft, speelt tijdens een paar achtereenvolgende sessies met een bootje, waarin twee poppetjes zitten. Heel onverwacht komt er een witte haai die het bootje omver gooit. Ik verwoord de angst, schrik en boosheid van de poppetjes in het bootje. Ik zeg dat het onverwachte iets is waar je bang en boos van kunt worden. Ik geef Reda woorden voor zijn gevoelens.

Reda praat in het begin van de therapie zo zacht, dat ik hem nauwelijks kan verstaan. Naar mate de therapie vordert praat hij harder. Ook loopt hij meer rechtop. Hij heeft tijdens de speltherapie ervaren dat het ertoe doet wat hij zegt of doet.